bertiebo.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties

 

Tien laatste boeken
Zusje - Camilla Lackberg
 
Tien laatste films
In a better world
Black Butterflies
True Grit
Harry Potter (de laatste)
 
ATC's ruilen? Klik
 
Links (nou ja rechts)
 
 
 
Mijn album vind je
 hier:  KLIK
 
CURRENT MOON
 
Punten Woensdagvraagje:
 
Nanos: 1
Margreet: 1
Marijke: 3
Jet: 1
Jolande: 3
Albertine: 2
Loet: 1
Marga: 1
Lianne: 3
Yvette: 1
Kitty: 2
Henk: 3
Karin: 1
Martin: 1
 
Winnaar ronde 1: Henk
Winnaar ronde 2: ?
 
 
 
 
Punten (Zelf)portret
Henk: 7
Martine: 7
Lianne: 6
Jolande: 6
Marijke: 6
Els: 4
Albertine: 4
Nanos: 3
Gré: 3
Jeanne H. : 2
Martin: 1
Karin: 1
Michelle: 1
Peter: 1
 
Punten Mond
Yvette: 9
Albertine: 2
Jet: 2
Jeanne H.: 2
Lianne: 2
Martin: 1
Henk: 2
Els: 1
Jolanda E.: 1
Jeanne L.: 1
Kitty: 1
Marijke: 1
Hetty: 1
Martine: 1
Margreet: 1
Diana: 1
Marga: 1
 
Kleintje Crypto:
Martin: 3
Jet: 1
Martine: 1
Henk: 3
Rina: 3
Jolande: 3
Lianne: 3
Marijke : 3
Bertie: 3
Gré: 3
Kitty: 1
Albertine: 3
Margreet: 1
Els: 1
Nanos: 1
 
Winnaar ronde 1: Marijke
Winnaar ronde 2: ?
 
 
 
 
   
'Zeg', zei een kind uit mijn klas, 'Zeg, is juf Suzan eindelijk al eens uitgekomen?' Juf Suzan is namelijk met zwangerschapsverlof.
 
Tegen een ander kind zei ik dat hij toch echt iedere dag z'n huiswerk moest maken. 'Ja juf, maar ik ben nou eenmaal niet zo dagelijks aangelegd'.
 
En tenslotte ging ik even bij mijn dochtercollega kijken die eigenlijk ziek was, maar toch ging werken, want dat doen juffen nou eenmaal. Ze had koorts en ik voelde even aan haar hoofd en nek.
Later, toen ik weg was,  had een kind uit haar klas gezegd: 'Toch wel fijn hè juf,  dat je moeder hier ook werkt'. Zo lief!
Lees meer...   (2 reacties)
Ze klopten en kwamen rustig binnen. Twee kinderen uit de buurklas.
'Hoi juf, mogen wij het .........apparaat?'
Ik verstond er niets van. 'Welk apparaat willen jullie hebben?'
'Eh, eh het eh laxeerapparaat'.
Ik dacht nog even aan een aprilgrap, maar in augustus?
Mijn klas begon voor de zekerheid alvast een beetje te lachen, want ze zagen mijn gezicht.
Nadat ik had uitgelegd wat laxeren is, kwamen ze niet meer bij. De buurkinderen lagen helemaal dubbel.
Ik hoorde ze nog lachen toen ze weer in hun eigen klas aankwamen. Mét het lamineerapparaat!.
Lees meer...   (7 reacties)
Het zit er op. Ik had een heerlijke vakantie. Heel gek, ik hoor mensen klagen over het weer, maar voor mijn gevoel was het hartstikke mooi weer. 
 
Ik heb al weer een paar dagen gewerkt, maar nog zonder kinderen. Die komen vandaag en ik ben me toch zenuwachtig. Heel slecht geslapen en misselijk. Belachelijk hè, zo lang ervaring en toch is het ieder jaar hetzelfde liedje. Gisteren kwam ik toevallig twee mannen tegen die ik vorig jaar ook al had. Ze hadden allebei zin om weer te beginnen.
Ik moet me niet aanstellen. De kinderen zijn vast ook superzenuwachtig, al zullen ze dat straks ontkennen.
Het gaat een lastig jaar worden. Mét een grote verbouwing, waardoor een aantal groepen naar een andere locatie moet. Mijn groep ook. En ik krijg ook een heel ander soort groep.  Begaafde kinderen krijg ik, de slimmerds. Met autisme of een aan autisme verwante stoornis. En dat is nieuw voor mij. Een uitdaging... Ik ga!
Lees meer...   (9 reacties)
Afgelopen donderdag had ik voor het laatst mijn klas, echt als klas. Nog twee weken, dan hebben we vakantie. Ik moet nog wel een paar dagen werken, maar dan hebben we ons afscheidsdagje en repeteren we de musical. Dit was echt de laatste 'normale' middag.
Dus ik vroeg aan de kindereren of er nog iets was dat ik had afgesproken of beloofd, maar niet gedaan. Jaha, we moeten nog een klein stukje van de Anne Frank-dvd afkijken. Oké, gaan we doen. Wat nog meer? Er werd diep nagedacht en toen zei er eentje: eh juf, we zouden nog sexuele voorlichting doen, toch?
Ja, dat is ook zo. Dat is er niet van gekomen. Nou weet je wat, dan doen we het nu, maar dan een klein beetje anders. Jullie mogen vragen stellen en dan denk ik wel dat ik die kan beantwoorden. Kom maar op.
Dat veroorzaakte onmiddellijk gegiechel en gesein natuurlijk, maar uiteindelijk kwamen er toch een paar vingers. Ik gedraag me op zo'n moment als de rust zelve, maar stiekem denk ik natuurlijk toch, wat zullen er voor rare ingewikkelde vragen komen. Nou ja, wie a zegt moet ook b zeggen. Dus:  D.,  jij mag eerst.          De klas zat klaar, ik zat klaar en toen stelde D. zijn vraag.   
Juf, als je nou belasting moet betalen hè, gaat dat dan per giro, of per brief?
Kijk op zo'n moment moet ik echt even onder tafel.
Daarna kwamen er veel vragen. A. vroeg op een gegeven moment hoe het eigenlijk kan dat sommige vrouwen wel kinderen kunnen krijgen en andere vrouwen niet.
Ik antwoordde  dat er soms in je lichaam iets fout kan zitten. Eigenlijk net zo als dat sommige mensen geboren worden met supergoeie ogen en anderen...
Met een brilletje op worden geboren, vulde J. aan.
Voor de rest hadden we een puike middag.
Lees meer...   (5 reacties)
Een maand lang had ik iedere dag een jurk aan. Steeds dezelfde, want ik had er maar een. Het was een zwarte mini-jurk en er zaten groene manchetten aan de mouwen. Dat was in mijn allereerste baan als juf. Lang geleden. In de stad waar ik toen werkte waarde het bericht rond: de inspectrice is in aantocht...
De inspectrice in aantocht, dat was wat.  Het was net in de tijd dat de kledingeisen aan het veranderen waren. Twee jaar eerder als je praktijk had, werd je verondersteld in een jurk aan te treden. Bij de stages in het laatste jaar hoefde dat eigenlijk al niet meer. En toen ik begon met werken droeg ik gewoon een spijkerbroek. Maar ja, nu zou ZIJ komen, mevrouw B. en mijn baas vertelde ons dat een jurk beter was.  
Een inspectiebezoek werd in die dagen niet aangekondigd. Wij wisten dat Mevrouw B.  in de stad was en dat ze onze school  dus zou aandoen.  Maar dat was het. Vandaar die jurk een maand lang.
Ik begon dat jaar met een dubbele groep met meer dan veertig kinderen (de vierde en de vijfde klas). In die klas die ik had overgenomen was het een bende toen ik begon. De vorige leerkracht was een hele goeie, maar van opruimen had hij nog nooit gehoord. En ik deed het ook niet. Ik zag het niet eens.  Ik had alle tijd en energie nodig om die klassen te kunnen mannen.
Enfin, toen mevr. B. dan eindelijk kwam was ik hartstikke zenuwachtig, maar ik vond ook dat ik hartstikke hard werkte en mijn baas vond dat het goed ging. Van het beetje zelfvertrouwen dat ik had was na afloop niet veel meer over. Mevr. B. haalde bij binnenkomst meteen een vinger over een stoffige kast, bekeek die vinger uitgebreid en meldde toen ten overstaan van alle kinderen dat het hier een vieze troep was en dat ik daar toch dringend iets aan moest doen. Vervolgens liep ze een rondje langs de kinderen die aan het schrijven waren en pikte er Bas uit. Bas was het soort kind waar ik nu iedere dag mee werk, een echte adhd-er, een schat van een joch, maar schrijven kon hij niet. Nou had ik nog nooit van ADHD gehoord en trouwens schrijven leek mij toen niet het allerbelangrijkste toe. In ieder geval kregen Bas en ik  beiden op ons donder voor die klas. Ik omdat ik niet alles netjes had gecorrigeerd en Bas omdat hij een puinhoop had gemaakt van zijn werk. De klas was doodstil. Bas was in tranen en ik bijna.
Mevr. B. bleef nog een half uurtje, haalde schriften uit de kast, keek sowieso in alle kasten en luisterde naar de les die ik gaf. Ze vertrok zonder te groeten. Er was geen nagesprek.
Daarna ben ik wel van de opruimerige soort geworden. Dat wel.
 
Gisteren was er een groot inspectiebezoek op de school waar ik nu werk. Geen verrassingsoverval meer tegenwoordig.  Twee inspecteurs kwamen en de dag was van minuut tot minuut georganiseerd. Van zo tot zo laat inspecteur 1 bij juf J. om rekenen te bekijken. Van zo tot zo laat inspecteur 2 bij meester C. voor een begrijpendleesles,  gesprek met bovenbouwleerlingen. Gesprek met ib-ers, gesprek met directie enz. Niets verrassends, maar nog steeds spannend. De bevindingen worden tegenwoordig op internet gepubliceerd en iedereen wil natuurlijk dat de school een goede beoordeling krijgt. Pfff en dát is weer gelukt!
Lees meer...   (7 reacties)
Met vier collega's vertrok ik gistermiddag naar Antwerpen. Vandaag zouden we daar een cursus hebben, maar omdat het nogal ver is en we er op tijd moesten zijn, mochten we een nacht in een hotel. We hadden een goede reis en een gezellige avond en zaten vanmorgen uitgerust aan het ontbijt. En toen kwam een collega binnen en vertelde dat ze net gebeld was: de cursus ging niet door. Dat vonden we supervervelend, we hadden ons er echt op verheugd. Maar ja, degene die de cursus zou geven was ziek en men wilde geen afbreuk doen aan de kwaliteit door iemand anders te zoeken; dat was trouwens op korte termijn niet te doen. Tja en wat doe je dan? Precies, lekker Antwerpen ingaan.We kregen een echt vakantiegevoel en hebben er van genoten. Een geluk bij een ongeluk! 

Op de foto zie je een beeld. Het beeld heeft te maken met de legende waaraan Antwerpen zijn naam dankt. Vroeger woonde er een verschrikkelijke reus  op de oevers van de Schelde. Alle schippers moesten hem belasting betalen om over de Schelde te mogen varen. Deden ze dit niet, dan hakte hij hun hand af. Maar de romeinse soldaat Silvius Brabo doodde de reus, hakte hem de hand af en wierp die in de Schelde. Vandaar de naam : 'Hand werpen' of Antwerpen.

Dit is niet de echte verklaring hoor. Er zijn een paar serieuze verklaringen, maar deze is leuker!

.
Lees meer...   (5 reacties)
Van de week moest ik in de klas een paar keer niesen. Dat doet (gezien de staat van mijn ribben) nogal pijn. Dus ik nieste en riep tegelijkertijd 'auauau'.
Zegt één van mijn kinderen: 'juf, zal ik even voor je niesen?'  Zo lief...
Lees meer...   (4 reacties)
We waren de afgelopen dagen op kamp. Hier, in een Nivonhuis in Bergen aan Zee.
En aan zee lígt dit huis. Vijf minuten lopen naar links en je zit aan het strand en in drie minuten lopen naar rechts bereik je bos en duin. Een ideale kampplek dus.
Het huis zelf is prachtig. Vroeger was het een koloniehuis van het Burgerweeshuis in Amsterdam.  Sommige kinderen vonden het een beetje spookachtig. En nu ik het zo op de foto zie kan ik me daar trouwens wel iets bij voorstellen.  Er zijn twee verdiepingen met 2-3-4 persoonskamers. Ideaal. En alles zo schoon en goed verzorgd. Om het huis ruimte genoeg om te spelen. Een grote eetzaal waar we met gemak in konden. We waren met 67 kinderen. Eigenlijk zijn we alleen 's avonds in het bos geweest. Overdag waren we aan het strand. Spelletjes, circuitjes, estafettes... allemaal niet nodig. Het was fantastisch weer en de kinderen amuseerden zich buitengewoon. En zeelucht maakt niet alleen hongerig, je wordt er ook slaperig van. Binnen een kwartier was bijna iedereen onder zeil. 's Morgens moesten we op sommige kamers de kinderen echt wakker maken. Enfin, het zit er weer op. En nu maar even uitpuffen!
Lees meer...   (2 reacties)
Druk, druk, druk!!!
Lees meer...   (3 reacties)
Bijna zit het jaar erop. Gisteren was het traditionele afscheidsdagje. Met traditionele juffencadeautjes.
Nog drie dagen. Dan gaan ze. Nog even...
 
 
 
Lees meer...   (2 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl