bertiebo.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties

 

Tien laatste boeken
Zusje - Camilla Lackberg
 
Tien laatste films
In a better world
Black Butterflies
True Grit
Harry Potter (de laatste)
 
ATC's ruilen? Klik
 
Links (nou ja rechts)
 
 
 
Mijn album vind je
 hier:  KLIK
 
CURRENT MOON
 
Punten Woensdagvraagje:
 
Nanos: 1
Margreet: 1
Marijke: 3
Jet: 1
Jolande: 3
Albertine: 2
Loet: 1
Marga: 1
Lianne: 3
Yvette: 1
Kitty: 2
Henk: 3
Karin: 1
Martin: 1
 
Winnaar ronde 1: Henk
Winnaar ronde 2: ?
 
 
 
 
Punten (Zelf)portret
Henk: 7
Martine: 7
Lianne: 6
Jolande: 6
Marijke: 6
Els: 4
Albertine: 4
Nanos: 3
Gré: 3
Jeanne H. : 2
Martin: 1
Karin: 1
Michelle: 1
Peter: 1
 
Punten Mond
Yvette: 9
Albertine: 2
Jet: 2
Jeanne H.: 2
Lianne: 2
Martin: 1
Henk: 2
Els: 1
Jolanda E.: 1
Jeanne L.: 1
Kitty: 1
Marijke: 1
Hetty: 1
Martine: 1
Margreet: 1
Diana: 1
Marga: 1
 
Kleintje Crypto:
Martin: 3
Jet: 1
Martine: 1
Henk: 3
Rina: 3
Jolande: 3
Lianne: 3
Marijke : 3
Bertie: 3
Gré: 3
Kitty: 1
Albertine: 3
Margreet: 1
Els: 1
Nanos: 1
 
Winnaar ronde 1: Marijke
Winnaar ronde 2: ?
 
 
 
 
   
Toen ik nog maar kort op de Wissel werkte, ging er al iemand weg. En voor die collega ging iedereen een afscheidsblad maken. Een A-4tje geheten. Tot dan had ik nog nooit met dat fenomeen kennis gemaakt, een A-4tje maken. Op mijn oude school deden we dan niet. Ik vond het toen ook heel moeilijk, vooral omdat ik die collega nauwelijks kende. Ben bang dat het niet veel soeps is geworden, toen. In de loop van de jaren heb ik nog veel A-4tjes moeten maken. En al zeg ik het zelf, ze werden steeds beter. Bovendien vond ik het ook steeds leuker om te doen en besteedde ik er veel aandacht aan. Al die bladen komen in een boek en vormen een prachtige herinnering. In de loop van de tijd is wel eens van het idee afgeweken en besloot de feestcommissie dat iedereen een favoriet recept in moest leveren. Of tips voor uitstapjes, als een collega met pensioen ging en veel vrije tijd kreeg. Maar dat vond ik niks. Ik wilde heel graag een boek waarin iedereen iets naar eigen inzicht mocht schrijven, knippen, tekenen, plakken. En ik heb het gekregen. Bijna iedereen heeft een blad gemaakt. Natuulijk gaat niemand opschrijven dat je eigenlijk een vervelende bitch was,maar men is zeer complimenteus. Ik lees het zo ongeveer drie keer per dag. Het is heel goed voor mijn ego.(Of misschien juist niet natuurlijk).  Je kan het voorste blad misschien nog een beetje zien. Daar heeft iemand gewoon dit blog nagemaakt, toegespitst op mij. Maar alle bladen zijn superleuk. Ik ben er zo blij mee!  
Lees meer...   (2 reacties)
De kinderen van mijn klas hadden een prachtig afscheidscadeau voor me gemaakt. Ik vertelde al dat mijn klas 'De Leeuwen' heette. De kinderen hadden allemaal een leeuwenplaatje uitgezocht en dat samen met hun pasfoto in een lijst gedaan.Ook nog over nagedacht, over dat plaatje. Bij R. een plaatje met een hele grote mond. Bij J. een gapende leeuw En daaronder een tekstje geschreven.
Ik vond het een prachtcadeau, vooral die teksten stel ik erg op prijs. De meeste Leeuwen schreven iets in de trant van: Juf, heel erg bedankt, het was een leuk jaar, u heeft ons veel geleerd.
Maar er was er ook een die schreef: Juf, bedankt voor uw bijdrage aan mijn verstand.
En dit vond ik ook wel een sterke: Na twee leuke jarren hebt u me speling goeder gemaakt!
Lees meer...   (4 reacties)
In deze prachtige auto (een Humber uit 1931) met chauffeur,  werden mijn twee afscheid nemende collega's en ik vanmorgen thuis opgehaald. We kregen een overlevingspakket (flesje water, zakdoeken, brillepoetsdoekjes en een zakje Fisherman's Friend), waarna we op weg naar school gingen. En daar stonden alle kinderen en collega's klaar om ons toe te juichen. De burgemeester van de school (de adjunct-directeur) verwelkomde ons en toen werden we op het podium voor de school gehuldigd met een gouden medaille.
 Daarna werden we toegezongen. Het was geweldig. Ik krijg alweer een brok in mijn keel! Doe eens raar met je haar was het thema van deze dag en bijna alle kinderen en zeker alle collega's hadden dat ook echt gedaan. Zo leuk om te zien. Hierna was er voor de kinderen een spelletjesochtend. We deden natuurlijk een rondje langs alle spelletjes en daarna mochten we even bijkomen. Wordt vervolgd om 15.30!
Lees meer...   (4 reacties)
De musical... Ik kan jullie verzekeren dat het hard werken is. Met 54 kinderen een musical instuderen, dat is soms heel erg leuk en soms ook wel eens even helemaal niet. We hadden drie opvoeringen dit jaar. De eerste ging goed. De tweede niet zo en de derde, daarnet, was geweldig. De kinderen speelden en zongen of het hun dagelijks werk was. Het publiek genoot en wij, de juffen en meesters stonden ook te genieten aan de kant. Alles klopte. Dan ben ik zo trots. En af en toe helemaal ontroerd. Af en toe best wel vaak eigenlijk. Toen het afgelopen was mochten alle kinderen na een staande ovatie gaan zitten.'Allemaal, behalve de Leeuwen', zei mijn collega die de zaak aan elkaar praatte.  (Bij mij op school hebben de groepen dierennamen en wij zijn de Leeuwen). Nou de Leeuwen bleven dus staan en zongen voor mij een afscheidslied, op de wijs van het slotlied. Ook dit kwam weer totaal onverwacht en was in het diepste geheim geoefend. Het was zo mooi. Dikke tranen...
 
 
 
 
Lees meer...   (2 reacties)
Super, dat was de verrassing die ik afgelopen woensdag kreeg van de kinderen in mijn klas en mijn duomaatje.
Toen ik in mijn klas kwam, een beetje aan de late kant, was er geen kind te bekennen. Ik kreeg er echt even hartkloppingen van, want ik dacht dat ik  misschien verkeerd had gezegd dat ze déze woensdag vrij waren in plaats van volgende week woensdag. Maar toen ik weer naar beneden liep ontdekte ik al gauw een verstopt kind. Wat was het geval?
Ik kreeg een voorwerp te zien en moest dan bedenken welk kind bij dat voorwerp hoorde.
Vervolgens moest ik dát kind zoeken in de school (we hebben een grote ouderwetse school). Eenmaal gevonden kreeg ik twee vragen. Eentje over het kind en een algemene vraag. Bij ieder goed antwoord kreeg ik een letter. En een nieuw voorwerp om op zoek te gaan naar het volgende kind. Ik had er natuurlijk al een paar gespot op zoek naar het eerste kind. Maar het was hartstikke moeilijk, ze zaten heel goed verstopt. Gelukkig werden alle kinderen gevonden en liep ik met de hele groep achter me aan terug naar de klas. En daar moest ik puzzelen met de letters. Het moest een zin worden. Van zes woorden. Er waren 26 letters en daarvan had ik er achttien. Ik vond al snel: Juf bedankt voor het ... jaar. Op de puntjes moest nog een woord komen. Van vijf letters. Ik had de s, de p, de r en de u. En ik zag het tot grote hilariteit van de kinderen niet! Echt niet. En het was ook nog een woord dat ik heel vaak gebruik. Namelijk SUPER.
Wat was het leuk en het allerleukste was dat mijn slimme groep het voor een groot deel zelf had bedacht. Daarna kwam nóg een spel dat ze zelf hadden bedacht en gemaakt. Een memory met plaatsen waar Frits en ik geweest zijn. Bijv. een plaatje van Damascus en op het tweede kaartje stond dan Syrie. Dat moest ik spelen met Frits die er de hele tijd bij was om foto's te maken. En ik kreeg nog een prachtig cadeau. Een collage met foto's van alle kinderen. Ik had van tevoren niets, maar dan ook niets gemerkt. Ook zo knap van de kinderen dat ze niets hadden verklapt.
Het was in één woord super!
Lees meer...   (5 reacties)
Het zijn rare weken. Om te beginnen is het superdruk, maar dat is het altijd aan het eind van het schooljaar. Rapporten, musical, ouderavond, afscheidsboekjes, enz. enz.
Voor mij komt er nu nog bij dat ik van heel veel dingen bedenk dat het voor het laatst is. En ja, daar heb ik wel moeite mee.
Gisteren was bijv. mijn laatste dag als bouwcoördinator van de bovenbouw. Dat wist ik wel natuurlijk, maar verder had ik daar nou niet bij stil gestaan. De andere bouwcoördinatoren wel. Toen ik binnenkwam was mijn stoel versierd en stond er een lieve kaart: Geniet van je laatste Bc-dag. En dat deed ik zeker. Ik kreeg ook nog cadeautjes en er was taart. Echt allemaal verrassingen. Zo lief!
Het boek  'Over een kleine mol die wil weten wie er op zijn kop gepoept heeft'  kreeg ik ook. En dat was een verwijzing naar het laatste team-uitje waarin ik de mol mocht zijn.
Nog twee weken!
Lees meer...   (1 reactie)
Onze school werd verbouwd, een hele operatie was dat.
Daarom werd het nieuwe gedeelte gisteren feestelijk geopend, met voor de kinderen o.a. een ballonnenwedstrijd.
Ik had zelf wel mee willen doen, spannend.
Maar kijken naar al die ballonnen en naar de gezichten van de kinderen, dat was ook erg leuk!
Lees meer...   (3 reacties)
'Lieve juf, ik ben geslaagt,groetjes van P. ', mailde een oud-leerling.
'Hartstikke goed en van harte gefeliciteerd'  mailde ik terug.  En daar heb ik het bij gelaten!
Lees meer...   (5 reacties)
Oh jongens, jongens. Gisteren had ik echt de dag van m'n leven. Nou ja, dat is een tikkeltje overdreven, maar het was wel een super, super, superleuke dag.
We hadden nl. een studiedag gevolgd door het teamuitje. De studiedag was al leuk en ook inspirerend. Het begon met koffie en heerlijke dingen erbij en daarna kregen we in de gymzaal holdingtechnieken. Wat kun je doen als je met woorden een kind dat door het dolle is niet rustig kunt krijgen. Daar zijn gewoon technieken voor, die je natuurlijk gebruikt als het echt niet anders meer kan. Voor mij is het niks. Ik ben nogal klein en dat gaat niet werken. Gelukkig heb ik het eigenlijk nog nooit nodig gehad. Ik ben wel eens tussen twee vechters op het schoolplein gesprongen en dat leverde mij een bloedneus op. En ooit werd een kind zo kwaad op mij dat hij me vastpakte en zonder pardon over de gladde vloer het lokaal uit schoof. Daar stond een grote collega die het zag en mij losmaakte waarop we alle drie de slappe lach kregen. Nou, dat is het wel zo'n beetje.
Maar goed.daarna hadden we nog een inspirerende workshop (met een filmpje dat ik hier nog wel eens zal laten zien) en toen lunchtijd. Alle collegae hadden iets gemaakt of anderszins een bijdrage geleverd en zo hadden we een overheerlijk koud buffet.
En toen vertrokken we naar Schoorl voor het teamuitje. Daar, in en rond een strandpaviljoen, speelden we 'Wie is de Mol". En ik was de mol. Geweldig, dat was een grote wens: de mol spelen. Het was superleuk, ik moest proberen de boel te saboteren en duidelijk maken dat ik in ieder geval niet de mol was. En dat is gelukt. Echt zo gaaf!
We eindigden met een gezellige barbecue. De grijns is de rest van de avond niet meer van mijn gezicht geweest...
Lees meer...   (5 reacties)
Zucht...
Ik ga maar eens even hard aan het werk.
Spelling...
Daarna een beetje taalbeschouwing.
En dan weer wat spelling!
 
Lees meer...   (9 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl