bertiebo.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties

 

Tien laatste boeken
Zusje - Camilla Lackberg
 
Tien laatste films
In a better world
Black Butterflies
True Grit
Harry Potter (de laatste)
 
ATC's ruilen? Klik
 
Links (nou ja rechts)
 
 
 
Mijn album vind je
 hier:  KLIK
 
CURRENT MOON
 
Punten Woensdagvraagje:
 
Nanos: 1
Margreet: 1
Marijke: 3
Jet: 1
Jolande: 3
Albertine: 2
Loet: 1
Marga: 1
Lianne: 3
Yvette: 1
Kitty: 2
Henk: 3
Karin: 1
Martin: 1
 
Winnaar ronde 1: Henk
Winnaar ronde 2: ?
 
 
 
 
Punten (Zelf)portret
Henk: 7
Martine: 7
Lianne: 6
Jolande: 6
Marijke: 6
Els: 4
Albertine: 4
Nanos: 3
Gré: 3
Jeanne H. : 2
Martin: 1
Karin: 1
Michelle: 1
Peter: 1
 
Punten Mond
Yvette: 9
Albertine: 2
Jet: 2
Jeanne H.: 2
Lianne: 2
Martin: 1
Henk: 2
Els: 1
Jolanda E.: 1
Jeanne L.: 1
Kitty: 1
Marijke: 1
Hetty: 1
Martine: 1
Margreet: 1
Diana: 1
Marga: 1
 
Kleintje Crypto:
Martin: 3
Jet: 1
Martine: 1
Henk: 3
Rina: 3
Jolande: 3
Lianne: 3
Marijke : 3
Bertie: 3
Gré: 3
Kitty: 1
Albertine: 3
Margreet: 1
Els: 1
Nanos: 1
 
Winnaar ronde 1: Marijke
Winnaar ronde 2: ?
 
 
 
 
   
Eindelijk weer eens een boodschappenbriefje gevonden.
En oh wat zou ik het resultaat graag zien. Een oudroze muur en dan nog iets met vanille.
En ook die twaalf boeksteunen maken me nieuwsgierig. Best veel, twaalf.
Zou je die muur dan nog wel zien. En de rest van de kamer? Of van het kantoor?
Jammer,de kans om het te zien is 0%
Lees meer...   (6 reacties)
Gistermorgen zat ik met oudste aan het ontbijt. Hij merkte op dat er toch eigenlijk niets lekkerder is dan een verse bruine boterham. Dat leek me ineens ook en dus nam ik er nog een. Met pindakaas.
En toen kregen we de slappe lach, want zo zag de inhoud van de pot er uit.
We konden ons niet voorstellen wie dit zo had gedaan. Ik niet. Frits ook zeker niet. Oudste niet. Jongste slaapt hier niet vaak  en ontbijt nooit. Dochter was regelmatig hier, maar eet geen pindakaas. En verder heb ik eigenlijk nooit ontbijters.
Alleen laatst... Michael, mijn Australische neef. Zou hij?
Het kan bijna niet anders!
Lees meer...   (10 reacties)
Deze winkels zijn beveiligd met DNA-spray, las ik gisteren op een duidelijk bord in Amsterdam. DNA- spray. Wat is dat nou weer, heb ik toch weer wat gemist. Wel thrillers lezen hè, maar de realiteit uit het oog verliezen.
Enfin, DNA spray dus. Dit las ik erover:
 
De beveiliging met dna-spray komt neer op een soort douche-installatie boven de winkeluitgang. Die wordt bij een overval handmatig dan wel automatisch geactiveerd. De zeer moeilijk te verwijderen spray maakt het voor de politie eenvoudiger om daders te identificeren. In Rotterdam werd voor het eerst geëxperimenteerd met dna-spray. Dat gebeurde in de drie winkelstraten die het meest door overvallers werden geteisterd. Ook in Rotterdam liep het aantal overvallen met ruim 60 procent af.In de winkelgebieden in Amsterdam-Zuid waar de proef met dna-spray werd uitgevoerd zijn borden aangebracht waarop gewaarschuwd wordt voor deze vorm van beveiliging tegen winkeldiefstal. Het stadsdeel en de politie hebben de indruk dat alleen al van die borden een preventieve werking uitgaat. De politie ziet dna-spray als een van de wapens in de strijd tegen het groeiend aantal winkelovervallen.

Allemaal overduidelijk dus. Wisten jullie dat allemaal?


Lees meer...   (6 reacties)
Kaartje gekregen voor onze trouwdag. Tweeëndertig jaar!
Dat wordt al eens wat, toch?
Het was een bijzondere dag, maar daarover misschien later nog wel meer.
 
Lees meer...   (5 reacties)
Juli alweer. En dit gedichtje had hier gisteren al moeten staan. Maar beter laat dan nooit.
 
Het gedicht is van Lévi Weemoedt en het beeld van Rob H. Vermeer.
En Plint vind je hier: klik
 
Fijn weekend!
Lees meer...   (1 reactie)
Nog nooit, echt nog nooit, heb ik de behoefte gevoeld om de omtrek van een cirkel uit te rekenen. Ik bezit geen ronde vijver, zodat ik ook geen stenen langs de rand hoef te leggen. Maar ook in de jaren voorafgaand aan de rekentest van vandaag, is het niet voorgekomen.



Lees meer...   (5 reacties)

Toetjes... hmmmm, eigenlijk ben ik dol op toetjes. Lekkere toetjes dan hè. Echtgenoot wil bijv. altijd vla, gele vla. Dat vind ik iets verschrikkelijks. Ik ben ook geen echte ijsliefhebber. Maar er zijn toetjes die ik in een restaurant niet kan weerstaan en crème brûlée is er daar éen van. En nou vond ik gisteren dit boekje. Ook dat kon ik niet weerstaan. Er staan lekkere dingen in...  Allerlei variaties: crème brûlée met pistache, met rood fruit, krokante crème brûlée met chocolade. Maar ook crema catalana die ik in Barcelona ontdekte. En: romig toetje met frambozen, romig rozentoetje, crème d'amande enzovoort! Dertig recepten in totaal. En allemaal superlekker. Ik neem me voor er iedere maand eentje te maken. Vaker maar niet, want als je de ingrédienten voor crème brûlée bekijkt: 8 eierdooiers, 6 dl slagroom, 80 gram fijne kristalsuiker, 4 eetlepels poedersuiker... Da's niet goed voor mij.
De voorbereidingstijd is niet lang, 10 minuten. Maar de baktijd is 1 uur en 15 minuten en de rusttijd is 2 uur. Totaal 3 uur en 25 minuten. Daar heb ik (nu nog) lang niet altijd tijd voor.
Lees meer...   (2 reacties)
Echtgenoot was onze Mac aan het uitlaten. Toen hij onder het viaduct  een andere baas met zijn herder aan zag komen liep hij alvast naar de overkant. Want Mac en die herder liggen elkaar niet zo.
Maar de herder liep los, schoot naar de overkant en greep Mac. En die raakte gewond. En niet zo'n beetje. Toen ik thuis kwam, tilde hij z'n kop een klein beetje op, maar een kwispeltje kon er niet af. Uiteindelijk kwam hij wel uit z'n mand om te drinken en te eten, maar het was overduidelijk dat hij pijn had.  Frits is met hem naar de dierenarts gegaan die hem goed onderzocht en een gekneusde nek constateerde. Hij kreeg antibiotica om een ontsteking te voorkomen en pijnstillers. Langzaam gaat het een beetje beter. Maar hij loopt nog wel als een oude man en wil liever niet de kant op waar het gebeurde.
De baas van de herder was natuurlijk geschrokken, maar ook erg begaan met Mac. Hij gaat de rekening van de dierenarts betalen.  Hij zal z'n lesje wel geleerd hebben, want voor zijn eigen hond was het ook levensgevaarlijk. Onder dat viaduct zie je geen verkeer aankomen en die hond stak zo maar over.
Mac is al een paar keer piepend en gillend wakker geworden, trillend over z'n hele lijf. Hij piept normaal nooit. Ik denk dat hij droomt over wat er gebeurde. Zo zielig!
Lees meer...   (15 reacties)
Mijn moeder...
Ze overleed in 2003. En ik denk nog zo vaak aan haar.
Ik wens iedereen mooie herinneringen aan zijn  of haar moeder!
Lees meer...   (2 reacties)
Vandaag heb ik een ontslagbrief geschreven. En wat meer is: ik heb hem ook gepost die brief.
 
Vijf ontslagbrieven heb ik  geschreven in totaal.
Bij de eerste werkte ik in Oostvoorne. Ik woonde daar op een kamer en had het best naar m'n zin. Maar de burgemeester had mij een huisje toegezegd en dat kwam maar niet. Daar was ik boos over en toen ik weer terug kon komen op de school waar ik het jaar daarvoor had gewerkt, schreef ik met veel plezier een ontslagbrief.
De tweede keer ging ik trouwen en verhuizen naar Hoorn. Dat was natuurlijk niet bepaald een drama en ook die ontslagbrief schreef ik vrolijk.
Op dat moment lagen de banen niet voor het oprapen en dus werkte ik een tijdje in de Bijenkorf, tot het moment dat ik weer voor de klas kon in Amsterdam. In de Bijenkorf was het mijn taak om opwindspeelgoed te demonstreren. De hele dag!! Het was leuk voor even en ook buitengewoon leezaam, maar ik was blij dat ik weer gewoon daar mocht werken waar ik thuis hoorde, nl. op een school. Geen droevige brief dus.
De vierde brief schreef ik huilend en ik heb het echt over moeten doen vanwege de tranen die er op vielen. Ik was een beetje labiel denk ik, want ik had net een baby. Ik had geen familie of vriendinnen in de buurt en creches waren er nog niet hier. En dus zat er niets anders op dan ontslag nemen, zes weken na de bevalling. Gelukkig is dat tegenwoordig beter geregeld.  Ik vond het verschrikkelijk, hoe gek ik ook op dat kind was. Enfin het heeft beslist ook zijn leuke kanten gehad, ik heb de ontwikkeling van alle drie de kinderen goed kunnen meemaken en volgen.
Maar toen de jongste vier was wilde ik toch wel weer erg graag aan het werk. Ik volgde een cursus voor herintreders en hoopte zo weer aan de slag te komen.  Het enige wat veranderd was, was het kopieerapparaat, maar ik kon wel herintreden. En op die school (speciaal basisonderwijs) werk ik nu nog steeds. Nog steeds met veel plezier. Maar ja, ik word bijna zestig. Frits is al zes jaar met pensioen, we willen graag nog wat reizen en dus... Bovendien heb ik mijn directie zo ongeveer laten zweren dat ze me als invaller zullen vragen bij ziek of zeer in de bouw. En dat hebben ze beloofd. Ik loop dus weinig risico.
Het is mijn eigen beslissing. Ik weet het en ik hoefde niet weg. Maar toch... De vijfde brief is gepost. Ik huil niet, maar ik heb wel pijn in mijn buik...
Lees meer...   (8 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl