bertiebo.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties

 

Tien laatste boeken
Zusje - Camilla Lackberg
 
Tien laatste films
In a better world
Black Butterflies
True Grit
Harry Potter (de laatste)
 
ATC's ruilen? Klik
 
Links (nou ja rechts)
 
 
 
Mijn album vind je
 hier:  KLIK
 
CURRENT MOON
 
Punten Woensdagvraagje:
 
Nanos: 1
Margreet: 1
Marijke: 3
Jet: 1
Jolande: 3
Albertine: 2
Loet: 1
Marga: 1
Lianne: 3
Yvette: 1
Kitty: 2
Henk: 3
Karin: 1
Martin: 1
 
Winnaar ronde 1: Henk
Winnaar ronde 2: ?
 
 
 
 
Punten (Zelf)portret
Henk: 7
Martine: 7
Lianne: 6
Jolande: 6
Marijke: 6
Els: 4
Albertine: 4
Nanos: 3
Gré: 3
Jeanne H. : 2
Martin: 1
Karin: 1
Michelle: 1
Peter: 1
 
Punten Mond
Yvette: 9
Albertine: 2
Jet: 2
Jeanne H.: 2
Lianne: 2
Martin: 1
Henk: 2
Els: 1
Jolanda E.: 1
Jeanne L.: 1
Kitty: 1
Marijke: 1
Hetty: 1
Martine: 1
Margreet: 1
Diana: 1
Marga: 1
 
Kleintje Crypto:
Martin: 3
Jet: 1
Martine: 1
Henk: 3
Rina: 3
Jolande: 3
Lianne: 3
Marijke : 3
Bertie: 3
Gré: 3
Kitty: 1
Albertine: 3
Margreet: 1
Els: 1
Nanos: 1
 
Winnaar ronde 1: Marijke
Winnaar ronde 2: ?
 
 
 
 
   
Ik had er nog nooit van gehoord, maar afgelopen zaterdag stond er een groot stuk in de krant over Guerilla Gardening.
 
Guerrilla Gardening is het aanleggen van een tuin op een plek waar het officieel niet mag. Bijvoorbeeld een stuk land dat al lang braak ligt en waar maar geen nieuwbouw op komt, een boomsingel of een lege bloembak. Iedereen kan een Guerrilla Gardener worden. Het is simpelweg een kwestie van de schep oppakken en je eerste plant neerzetten. Of zaadjes uitstrooien.
Het fenomeen Guerrilla Gardening bestaat al heel lang . Over heel de wereld leuken buurtbewoners rommelige plekken op met ‘illegale’ beplanting. Als ware strijders doorkruisen zij steden, gewapend met hark, schep, zaden of planten. Met als doel de wereld wat groener te maken.
 
 
Leuk toch? Ik heb wel eens een overtollige achtertuinplant geplant in het plantsoen bij mij voor. En er staat ook een kerstboom die eerst binnen dienst deed. Ook heb ik er wel eens zaadjes gestrooid, maar dat is niets geworden. Maar ja, het was al een plantsoen. Niet zo'n mooi plantsoen, maar wel groen. Ik ga eens nadenken over kale plekken.
 
 
Lees meer...   (5 reacties)
Berichtje in de krant:
 
Een internationale groep sterrenkundigen, heeft het oudste licht ooit gezien. De stralen zijn ongeveer 13,2 miljard jaar geleden uitgezonden. Het oeroude licht is opgevangen met een geavanceerde camera op de ruimtetelescoop Hubble. Het licht komt van het sterrenstelsel UDFJ-39546284. Het heelal was toen vijfhonderd miljoen jaar oud.
 
Daar staan  mijn verstand en mijn voorstellingsvermogen bij stil. Het oeroude licht, dat lijkt me trouwens wel een mooie titel voor een boek.
 
 
Lees meer...   (1 reactie)
Misschien leuk om hier eens rond te kijken...
 
Lees meer...   (2 reacties)
Vrije jury
%
Kernjury
%
1. Op klaarlichte dag 25,49 1. Mama Tandoori 24,02
2. Dorsvloer vol confetti 20,35 2. Godenslaap 21,65
3. Godenslaap 14,01 3. Dorsvloer vol confetti 20,47
4. Mama Tandoori 13,68 4. Op klaarlichte dag 14,17
5. Cruise 11,03 5. De vastgoedfraude 13,78
6. De vastgoedfraude 8,05 6. Cruise 4,33
 
Dit is de uitslag van de jury's voor de NS. Publieksprijs. Ik zat in de kernjury, maar heb niet gestemd op Mama Tandoori.  Ik heb na eindeloos overleg met mezelf (ik vertelde het al eerder, ik kan niet kiezen) gekozen voor Dorsvloer vol confetti. Het was nog een hele klus trouwens om alles gelezen te hebben voor 14 oktober. En dat terwijl ik al drie van de vijf boeken hád gelezen. Maar de vastgoedfraude nekte me. En Arthur Japin riep me, evenals Jan Siebelink.
Lees meer...
Ik las dit boek voor de leesclub. Op het laatste nippertje, vanavond om kwart voor zeven had ik het uit en om half acht begon de avond. Maar ik had het sowieso achter elkaar uitgelezen, wat een prachtig en bijzonder boek. Ik ben de laatste tijd nogal in de sfeer van de ramp. Eerst de film De Storm gezien, die ik slecht vond. Daarna het boek 1953, gedeeltelijk gelezen. En tussendoor lees ik nog van Kees Slager: De Ramp. Dat laatste boek is geen roman, maar een gedegen onderzoek naar de feiten.
En dan nu dus De Verdronkene van Margriet de Moor. Armanda vraagt haar zus Lidy een verplichting in Zeeland na te komen. Lidy,  die wel zin heeft in een eindje rijden, doet het.  Ze vertrekt van Amsterdam naar Zeeland, terwijl Armanda op het dochtertje van Lidy en Sjoerd zal passen. Lidy belandt in de stormvloed en komt daar niet meer uit. Armanda neemt Lidy's leven min of meer over.
Dit is heel kort verteld, maar het is een tamelijk dik boek, mooi geschreven en met meerdere lagen. Zeer aan te raden.
Lees meer...   (5 reacties)
Het Parool... ik ben echt dol op die krant. Vanwege (dagelijks) Theodor Holman, vanwege allerlei berichtgeving over Amsterdam,  de stad waar ik toevallig ook dol op ben. En vanwege PS, de weekendbijlage. Vaste rubrieken in die bijlage o.a. Johannes van Dam, de rubriek Gevonden foto en De Smaakmatrix, waar ik al eerder uit citeerde. Dat is een 'kort- door-de-bochtgids van alles wat mooi en lelijk is'. Ik moet er altijd om lachen. Het scheurseltje hiernaast komt uit De Smaakmatrix.
Sowieso, niks heerlijker dan op zaterdagmorgen aan tafel de weekendkranten door te nemen.
Lees meer...   (1 reactie)
'Drie maal drie', is een nieuwe site waar herinneringen geplaatst kunnen worden. Leuk om te lezen in ieder geval: Klik  Misschien ook wel leuk om zelf een herinnering op te schrijven
 
Vandaag stond er een verhaal van Henk over een Sinterklaasfeest in 1942.
Door dat verhaal ben ik  zelf gaan nadenken over Sinterklaasfeesten die ik als kind heb meegemaakt. Ik weet dat we het vierden. Ik weet dat ik Monopoly kreeg toen ik 11 was en een vulpen, een echte. Maar verder kan ik me er niets van herinneren. De cadeautjes niet, de sfeer niet. Helemaal niets. Dat is toch gek. Van latere jaren trouwens ook niet. Eigenlijk beginnen mijn herinneringen pas weer toen onze kinderen jong waren en we het feest vierden met alle opa's en oma's. Dat we bezoek kregen van een echte Sint (met gouden laarzen) en zijn Piet. Oudste die de staf mocht neerzetten en dochter die met haar handjes op haar rug voor de Sint stond. En die handjes friemelden onophoudelijk.
Lees meer...   (4 reacties)
In het Parool stond zaterdag een uitgebreid interview met Nelleke Noordervliet. Haar nieuwe roman 'Zonder Noorden komt niemand thuis', staat op punt van verschijnen.
Ik las het met bijzondere belangstelling, want a.s. donderdag komt Noordervliet in onze bibliotheek praten over Oeroeg en daar wilde ik naar toe gaan.
Het was ook een aardig gesprek, op een ding na. Op de vraag hoe het ouder worden bevalt,  antwoordt ze het volgende: 'Dat is natuurlijk vervelend. Vrouwen zijn hun houdbaarheidsdatum gepasseerd als ze niet meer vruchtbaar zijn, zo zit de wereld nog steeds in elkaar. Een oudere vrouw moet zich bezig houden met de kinderen en de tuinclub. Ouderen worden een beetje afgeserveerd, worden minder serieus genomen'.
Ik ben nog wel wat jonger, maar ik voel me niet afgeserveerd of minder serieus genomen. Integendeel zou ik bijna willen zeggen. Ook van vriendinnen hoor ik niet dat ze zich niet serieus genomen voelen. En ik denk zo moet je niet praten Noordervliet. Straks is het een self-fulfilling prophecy.
Verder zegt ze: 'Het voordeel is dat je meer uitgebalanceerd raakt. Ik ken mezelf beter. Maar een nadeel is simpelweg dat je in de spiegel kijkt en denkt: oh god, tante Jo. De mensen die je vroeger oud vond, ben je nu zelf. Dat blijft een schok, omdat je van binnen altijd jong bent'.
En daar ben ik het wel helemaal mee eens. Maar dat heeft niets met afgeserveerd te maken.
 
Lees meer...   (6 reacties)
Het gaat hier de laatste tijd nog al eens over iets dat ik in Het Parool heb gelezen. Dat komt doordat we een tijdelijk abonnement hebben. Ik vind het echt een leuke krant, vooral gericht op Amsterdam, dat wel.
Maar enfin, vaste columnist is Theodor Holman. Hij schrijft afwisselend grappig, pissig, goed, grof, stom,  tja eigenlijk zoals het een goed columnist betaamt. Hij bereikt in ieder geval dat ik hem lees en er ook nog wel eens een tijdje over nadenk. Toen ik vandaag de kop zag, dacht ik dat ik weer iets had gemist. Maar dat was niet zo. Theodor heeft het woord net bedacht. 'Magnieters' zijn mensen die meteen zeggen: 'Mag niet!' Zo heb je ook de Vooruitmaarders, maar die zijn nu niet aan de macht.
Theo schrijft dit: Magnieters verpesten de stad en ik zal u zeggen waarom: Magnieters pakken altijd kleine zaken aan. Zaken die er eigenlijk niet toe doen. Op een stoeltje buiten zitten. 'Mag niet!'roept de Magnieter dan. Pilsje buiten drinken met een sigaretje erbij? 'Mag niet!' magniet de Magnieter. De magnieter geniet van Kleine Verbodjes, omdat hij een Klein Geestje heeft.
Ik zie de Magnieter voor me.
Lees meer...   (5 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl