bertiebo.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties

 

Tien laatste boeken
Zusje - Camilla Lackberg
 
Tien laatste films
In a better world
Black Butterflies
True Grit
Harry Potter (de laatste)
 
ATC's ruilen? Klik
 
Links (nou ja rechts)
 
 
 
Mijn album vind je
 hier:  KLIK
 
CURRENT MOON
 
Punten Woensdagvraagje:
 
Nanos: 1
Margreet: 1
Marijke: 3
Jet: 1
Jolande: 3
Albertine: 2
Loet: 1
Marga: 1
Lianne: 3
Yvette: 1
Kitty: 2
Henk: 3
Karin: 1
Martin: 1
 
Winnaar ronde 1: Henk
Winnaar ronde 2: ?
 
 
 
 
Punten (Zelf)portret
Henk: 7
Martine: 7
Lianne: 6
Jolande: 6
Marijke: 6
Els: 4
Albertine: 4
Nanos: 3
Gré: 3
Jeanne H. : 2
Martin: 1
Karin: 1
Michelle: 1
Peter: 1
 
Punten Mond
Yvette: 9
Albertine: 2
Jet: 2
Jeanne H.: 2
Lianne: 2
Martin: 1
Henk: 2
Els: 1
Jolanda E.: 1
Jeanne L.: 1
Kitty: 1
Marijke: 1
Hetty: 1
Martine: 1
Margreet: 1
Diana: 1
Marga: 1
 
Kleintje Crypto:
Martin: 3
Jet: 1
Martine: 1
Henk: 3
Rina: 3
Jolande: 3
Lianne: 3
Marijke : 3
Bertie: 3
Gré: 3
Kitty: 1
Albertine: 3
Margreet: 1
Els: 1
Nanos: 1
 
Winnaar ronde 1: Marijke
Winnaar ronde 2: ?
 
 
 
 
   
Laatste artikelen
Prachtige tentoonstelling in het Joods Historisch Museum': foto's van Marianne Breslauer.
Breslauer maakte foto's in de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw. In Berlijn waar ze woonde, in Parijs, tijdens de reizen die ze maakte.  Stadsfoto's, maar ook veel foto's van haar vriendinnen en van de kunstenaars waar ze mee omging. Man Ray bijv. Ze ging naar Parijs om bij hem in de leer te gaan, maar hij vond haar zo goed dat hij haar vertelde zelfstandig verder te gaan. Breslauer vluchtte in 1936 naar Amsterdam. Daar heeft ze nog een paar prachtige foto's gemaakt, maar die vormen ook het slot van haar carrière. In 1939 vluchtte ze naar Zürich en heeft daarna niet meer gefotografeerd.
De moeite waard, deze tentoonstelling.
 
Jammer genoeg serveren ze geen boterkoek meer in het museumcafé. Nou ja, een gemberbolus voldeed ook!
Lees meer...
Wie zien we hier en waar kennen we hem van? Dat zijn de vragen van deze week.
Als je het weet, moet je even mailen:
 
Vorige week zagen we hier de president van de Hoge Raad. De Hoge Raad der Nederlanden om precies te zijn.
En die president heet Geert Corstens.
Lianne, Henk, Jolande en Marijke wisten dat. Heel goed.
Lees meer...   (2 reacties)
Toen ik nog maar kort op de Wissel werkte, ging er al iemand weg. En voor die collega ging iedereen een afscheidsblad maken. Een A-4tje geheten. Tot dan had ik nog nooit met dat fenomeen kennis gemaakt, een A-4tje maken. Op mijn oude school deden we dan niet. Ik vond het toen ook heel moeilijk, vooral omdat ik die collega nauwelijks kende. Ben bang dat het niet veel soeps is geworden, toen. In de loop van de jaren heb ik nog veel A-4tjes moeten maken. En al zeg ik het zelf, ze werden steeds beter. Bovendien vond ik het ook steeds leuker om te doen en besteedde ik er veel aandacht aan. Al die bladen komen in een boek en vormen een prachtige herinnering. In de loop van de tijd is wel eens van het idee afgeweken en besloot de feestcommissie dat iedereen een favoriet recept in moest leveren. Of tips voor uitstapjes, als een collega met pensioen ging en veel vrije tijd kreeg. Maar dat vond ik niks. Ik wilde heel graag een boek waarin iedereen iets naar eigen inzicht mocht schrijven, knippen, tekenen, plakken. En ik heb het gekregen. Bijna iedereen heeft een blad gemaakt. Natuulijk gaat niemand opschrijven dat je eigenlijk een vervelende bitch was,maar men is zeer complimenteus. Ik lees het zo ongeveer drie keer per dag. Het is heel goed voor mijn ego.(Of misschien juist niet natuurlijk).  Je kan het voorste blad misschien nog een beetje zien. Daar heeft iemand gewoon dit blog nagemaakt, toegespitst op mij. Maar alle bladen zijn superleuk. Ik ben er zo blij mee!  
Lees meer...   (2 reacties)
De kinderen van mijn klas hadden een prachtig afscheidscadeau voor me gemaakt. Ik vertelde al dat mijn klas 'De Leeuwen' heette. De kinderen hadden allemaal een leeuwenplaatje uitgezocht en dat samen met hun pasfoto in een lijst gedaan.Ook nog over nagedacht, over dat plaatje. Bij R. een plaatje met een hele grote mond. Bij J. een gapende leeuw En daaronder een tekstje geschreven.
Ik vond het een prachtcadeau, vooral die teksten stel ik erg op prijs. De meeste Leeuwen schreven iets in de trant van: Juf, heel erg bedankt, het was een leuk jaar, u heeft ons veel geleerd.
Maar er was er ook een die schreef: Juf, bedankt voor uw bijdrage aan mijn verstand.
En dit vond ik ook wel een sterke: Na twee leuke jarren hebt u me speling goeder gemaakt!
Lees meer...   (4 reacties)
Gistermorgen zat ik met oudste aan het ontbijt. Hij merkte op dat er toch eigenlijk niets lekkerder is dan een verse bruine boterham. Dat leek me ineens ook en dus nam ik er nog een. Met pindakaas.
En toen kregen we de slappe lach, want zo zag de inhoud van de pot er uit.
We konden ons niet voorstellen wie dit zo had gedaan. Ik niet. Frits ook zeker niet. Oudste niet. Jongste slaapt hier niet vaak  en ontbijt nooit. Dochter was regelmatig hier, maar eet geen pindakaas. En verder heb ik eigenlijk nooit ontbijters.
Alleen laatst... Michael, mijn Australische neef. Zou hij?
Het kan bijna niet anders!
Lees meer...   (10 reacties)
In deze prachtige auto (een Humber uit 1931) met chauffeur,  werden mijn twee afscheid nemende collega's en ik vanmorgen thuis opgehaald. We kregen een overlevingspakket (flesje water, zakdoeken, brillepoetsdoekjes en een zakje Fisherman's Friend), waarna we op weg naar school gingen. En daar stonden alle kinderen en collega's klaar om ons toe te juichen. De burgemeester van de school (de adjunct-directeur) verwelkomde ons en toen werden we op het podium voor de school gehuldigd met een gouden medaille.
 Daarna werden we toegezongen. Het was geweldig. Ik krijg alweer een brok in mijn keel! Doe eens raar met je haar was het thema van deze dag en bijna alle kinderen en zeker alle collega's hadden dat ook echt gedaan. Zo leuk om te zien. Hierna was er voor de kinderen een spelletjesochtend. We deden natuurlijk een rondje langs alle spelletjes en daarna mochten we even bijkomen. Wordt vervolgd om 15.30!
Lees meer...   (4 reacties)
Deze winkels zijn beveiligd met DNA-spray, las ik gisteren op een duidelijk bord in Amsterdam. DNA- spray. Wat is dat nou weer, heb ik toch weer wat gemist. Wel thrillers lezen hè, maar de realiteit uit het oog verliezen.
Enfin, DNA spray dus. Dit las ik erover:
 
De beveiliging met dna-spray komt neer op een soort douche-installatie boven de winkeluitgang. Die wordt bij een overval handmatig dan wel automatisch geactiveerd. De zeer moeilijk te verwijderen spray maakt het voor de politie eenvoudiger om daders te identificeren. In Rotterdam werd voor het eerst geëxperimenteerd met dna-spray. Dat gebeurde in de drie winkelstraten die het meest door overvallers werden geteisterd. Ook in Rotterdam liep het aantal overvallen met ruim 60 procent af.In de winkelgebieden in Amsterdam-Zuid waar de proef met dna-spray werd uitgevoerd zijn borden aangebracht waarop gewaarschuwd wordt voor deze vorm van beveiliging tegen winkeldiefstal. Het stadsdeel en de politie hebben de indruk dat alleen al van die borden een preventieve werking uitgaat. De politie ziet dna-spray als een van de wapens in de strijd tegen het groeiend aantal winkelovervallen.

Allemaal overduidelijk dus. Wisten jullie dat allemaal?


Lees meer...   (6 reacties)
De musical... Ik kan jullie verzekeren dat het hard werken is. Met 54 kinderen een musical instuderen, dat is soms heel erg leuk en soms ook wel eens even helemaal niet. We hadden drie opvoeringen dit jaar. De eerste ging goed. De tweede niet zo en de derde, daarnet, was geweldig. De kinderen speelden en zongen of het hun dagelijks werk was. Het publiek genoot en wij, de juffen en meesters stonden ook te genieten aan de kant. Alles klopte. Dan ben ik zo trots. En af en toe helemaal ontroerd. Af en toe best wel vaak eigenlijk. Toen het afgelopen was mochten alle kinderen na een staande ovatie gaan zitten.'Allemaal, behalve de Leeuwen', zei mijn collega die de zaak aan elkaar praatte.  (Bij mij op school hebben de groepen dierennamen en wij zijn de Leeuwen). Nou de Leeuwen bleven dus staan en zongen voor mij een afscheidslied, op de wijs van het slotlied. Ook dit kwam weer totaal onverwacht en was in het diepste geheim geoefend. Het was zo mooi. Dikke tranen...
 
 
 
 
Lees meer...   (2 reacties)
 
Een paar Atc's gemaakt. Ik was er wel tevreden over.
Lees meer...   (4 reacties)
Hier is na lange tijd weer eens een mond. De vraag is natuurlijk : Wie is dit? Kun je deze bekende Nederlander herkennen alleen aan zijn mond?
Als je dat kan, moet je mij even een mailtje sturen. En als het dan goed is verdien je een punt! Succes!
Anwoorden graag alleen per mail, zodat iedereen een poging kan wagen. bettievdgriend@hotmail.com
 
En ja hoor, het werd vanavond duidelijk. Het is de mond van Edwin van der Sar. Henk en Marga(!) zagen het nu!
 
1. De mond is nog niet geraden. Dus maar eens een hintje: sportman
2. Nu moet het toch wel duidelijk zijn!!!!!
 
 
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl