Afgelopen maandag was bij ons een collectieve adv-dag. Als dat op maandag is gaan we bijna altijd naar de Noordermarkt. Een rommelmarkt? Ja, er is rommel, maar er is ook veel moois en... er zijn koopjes. Wat dacht je van dit stapeltje? Voor 5 euro. In totaal en er hoort nog een boek bij maar dat was te groot voor de scan. Zes boeken voor vijf euro, dat is toch niet te geloven. Als het niet meer regent leg ik ze een poosje buiten, dan is die duffe boekenkastgeur ook weg. Dat boek van Mark Haddon had ik al, maar er is vast wel een collega die met kinderen met autisme werkt die er blij mee zal zijn.

Dit is een rokjesboom. En nu ga ik even een beetje reclame maken voor het bedrijf van mijn collega Lidwien. GeWOLdig heet het, Atelier GeWoldig. Gevestigd in Bovenkarspel. Lidwien maakt op bestelling de vrolijke rokjes die hier in de boom hangen. Ze geeft workshops in vilten en je kunt bij haar naailes nemen. Als je er meer van wilt weten, moet je even op haar site kijken: klik

 Zonnestralen, dat is het thema bij Take a Pic deze week. En wat zou het heerlijk zijn als ik nu een leuk zonnige foto kon maken. Helaas, het regent.

Deze foto is gemaakt in het oude stadhuis van Hoorn. Ik denk dat het een heel oud kleed is en toen de zon er op viel waren de kleuren prachtig warm .  

Een tijdje geleden schreef ik hier over het boekje Turkse Troel van Nilgün Yerli. Ik was er toen net achter gekomen dat zij ook cabaret maakt. En omdat ik het boek zeer waardeerde, wilde ik die cabaretvoorstelling wel zien. Dat gebeurde vandaag. Het was in de Kleine (maar stampvolle) Komedie. De voorstelling heet 'De Adem van Eva' en wij vonden het verrassend. Enigszins filosofisch, geestig, scherp en enthousiast. Yerli was drie jaar terug in Turkije en nu weer hier. Waarom dan? 'Om Wilders te pesten'. Meer info? Klik.

Da's ook al lang geleden, een beetje topografie.

Welk 'land' is dit?

Mail je antwoord aan

bettievdgriend@hotmail.com

Waarom dit lied me nu vanmorgen tijden het hardlopen te binnen schoot... geen idee. Het komt uit de tijd dat de VPRO nog een Vrijzinnig Protestantse Radio Omroep was. Toen was er op zondagmorgen een halfuurtje voor kinderen, onder leiding van Mevrouw L. Spelberg-Stokmans. En ik luisterde daar naar. Er werd een bijbelverhaal verteld en er werd gezongen. De stem (door de lucht) hoor ik gewoon nog.

Ik ging trouwens ook naar de zondagschool. Ik geloof niet dat het me verplicht werd, maar ik vond het leuk. Vooral het zingen. Dat waren allemaal liedjes uit de bundel ' Kinderen van één vader'. Als ik kon tekenen zou ik de dames die het groepje leidden zo kunnen tekenen: juffrouw Timmermans en juffrouw Reus. Er was ook altijd een collecte en het was een eer als je met dat collectemandje mocht rondgaan. Dat mandje zie ik ook voor me. Het gebeurde dan onder het zingen van  'k Breng mijn kleine gave, vrolijk en zo blij, dankend God de vader, vader ook van mij'. Ik denk dat het van de Nederlandse Protestantenbond was of zo. En zo gaat het maar door met herinneringen. De weg er naar toe, dat ik met de bus ging, nog meer liedjes.

 

Enfin, mijn zeven kilometer hardlopen leken iets minder lang te duren.

 

Ik laat vaak een Fins Kaj Stenvall-kaartje zien, maar er komt nog meer fraais uit Finland. De ontwerpster van deze kaart heet Inge Löök. Ik hoop dat ik er een heleboel krijg. De gezichtsuitdrukking vind ik grappig en sowieso het hele kaartje.

 

Als je de oplossing van deze cryptische omschrijving weet, mail dan je antwoord aan

 

Dat deden Albertine, Martin, Lianne, Gré, en Henk ook vorige week  en verdienden een punt. De omschrijving was toen: Dat lijkt wel een hele klus. De oplossing was haastwerk, maar ik vond kunstwerk ook goed. De omschrijving was dus niet erg sterk. Tja, kan gebeuren. Sorry!

Mij lijkt het een prima plan!