Ik zei tegen mezelf dat ik het nog een keertje zou proberen en als het dan weer niet lukte zou ik over gaan naar Blogspot.

Het lukte niet en dus ben ik nu aan het verhuizen! Ik heb al van alles over gebracht, maar het zal nog wel een tijdje duren voor ik alles zo heb als ik het wil. Ik ben wel iets handiger geworden, maar het zal toch nooit echt iets worden tussen de computer en mij.

Nou ja, ik neem met een beetje spijt afscheid van dit plekje, waar ik het meestal naar mijn zin had. Maar 't is niet anders.

 

En nu hoop ik maar dat jullie me zullen volgen naar m'n nieuwe stek. Je kunt daar 'Volger' worden, maar je kunt me natuurlijk ook  bij je Favorieten zetten. Of in je Reader. En je kunt ook gewoon steeds komen kijken, meedoen met een spelletje, commentaar leveren enz. enz. Het heet nog wel Bertiebo hoor daar.

 

Hier is mijn nieuwe adres: http://bertiebo.blogspot.com/

 

(En het Kleintje Crypto zal morgen dus ook op het nieuwe adres verschijnen. Hoop ik)

 

Er waren 193 landen op de wereld en sinds Zuid-Soedan er kort geleden bijkwam zijn het er 194. Dat zijn landen die door een meerderheid van de Verenigde Naties worden erkend. Er zijn er dus nog meer, nl. landen die niet algemeen erkend worden, bijv. Sahara en Taiwan.

 

Hoe dan ook, ik heb hier op dit blog bezoek gehad uit 100 landen. Gisteren kwam het 100ste land erbij. Dat is natuurlijk totaal onbelangrijk, maar ik vind het leuk. Het zou nog leuker zijn als ik wist hoe iemand uit bijv. Panama of Trinidad en Tobago hier verzeild raakt. Een aantal landen begrijp ik. Dan gaat dat via postcrossing. Maar ik heb nog nooit een kaart naar Mongolië gestuurd en er ook nog nooit eentje gekregen. dus daar snap ik niks van. Maakt niet uit,  leuk is het wel!

 

Mijn problemen hier bij Punt zijn nog steeds niet opgelost. Ik kan nog steeds geen foto's plaatsen. Maar als je hier klikt, kom je bij mijn alternatieve blog. Daar lukt het wel. Inmiddels is Nanos zo lief om mij hulp aan te bieden. Zij wil mij uitleggen hoe ik toch foto's kan plaatsen via Flickr of zo. Maar ik ben echt een kluns op dat gebied en de energie ontbreekt mij op dit moment totaal. Vandaag ben ik er even niet, misschien morgen.

Omdat een woensdagvraagje zonder foto wat lastig wordt, heb ik maar even een blog waar ik ooit eens wilde starten, gebruikt. Daar vind je dus het woensdagvraagje. Het ziet er nog niet zo goed uit, maar ik kan er een foto laten zien. Misschien blijf ik er, misschien niet. Voorlopig moet het maar even zo.

Als je hier klikt, kom je er!

En deze kwam zaterdag.

uit Lahti, van Sara. Via Postcrossing.

 

Ik kan geen foto's meer invoegen hier en vind er dus meteen niks meer aan. Ik denk dat ik teveel heb geplaatst, maar ik heb heel veel foto's verwijderd, echt heel veel. En nu lukt het nog steeds niet. Krijg er een punthoofd van.

Het was me een cultureel middagje. Vorige week. Want gelijk met de exposities van Marianne Breslauer en Theo van den Boogaard, zagen we ook de tentoonstelling van Anton Corbijn. In het Foam.

Ik kende lang niet alle beroemdheden die Corbijn fotografeert. Maar dat hoeft ook niet. De portretten zijn prachtig. Je staat er voor en je denkt wow!

Dan kun je er een heel verhaal bij vertellen. In de folder lees ik bijv. dat de penselen in de hand van Lucian Freud de eerste verdedigingslinie tegen de camera zijn. En de opgeheven vuist de tweede. De strakke, afgewende, starende blik de derde. Dat het model precies weet wat er op het spel staat en niets aan Corbijn zal prijsgeven en daardoor juist alles prijsgeeft. Dat we zijn verlegenheid zien en dat het geen man van veel woorden is. En dat hier een man geëerd wordt omdat hij niet wil worden geëerd. Het zal allemaal ongetwijfeld waar zijn. Maar wat ik zie is een prachtige foto van een wereldberoemd kunstenaar. (Deze kende ik natuurlijk wel). En veel meer fantastische foto's. Dus ja, ook deze tentoonstelling vond ik zeer de moeite waard!

Nb.: Lucian Freud overleed 20 juli jl.

Joehoe, hier is er weer een!

 

 

Stuur je oplossing aan bettievdgriend@hotmail.com  en als je het goed hebt, verdien je een punt.

 

Net zoals Bertie, Gré, Martin, Rina, Albertine, Lianne,  Marijke, Henk en Jolande vorige week .

De omschrijving luidde: Die beesten hebben nog geluk ook.  De oplossing was: Zwijnen.

Eindelijk weer eens een boodschappenbriefje gevonden.

En oh wat zou ik het resultaat graag zien. Een oudroze muur en dan nog iets met vanille.

En ook die twaalf boeksteunen maken me nieuwsgierig. Best veel, twaalf.

Zou je die muur dan nog wel zien. En de rest van de kamer? Of van het kantoor?

Jammer,de kans om het te zien is 0%

Prachtige tentoonstelling in het Joods Historisch Museum': foto's van Marianne Breslauer.

Breslauer maakte foto's in de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw. In Berlijn waar ze woonde, in Parijs, tijdens de reizen die ze maakte.  Stadsfoto's, maar ook veel foto's van haar vriendinnen en van de kunstenaars waar ze mee omging. Man Ray bijv. Ze ging naar Parijs om bij hem in de leer te gaan, maar hij vond haar zo goed dat hij haar vertelde zelfstandig verder te gaan. Breslauer vluchtte in 1936 naar Amsterdam. Daar heeft ze nog een paar prachtige foto's gemaakt, maar die vormen ook het slot van haar carrière. In 1939 vluchtte ze naar Zürich en heeft daarna niet meer gefotografeerd.

De moeite waard, deze tentoonstelling.

 

Jammer genoeg serveren ze geen boterkoek meer in het museumcafé. Nou ja, een gemberbolus voldeed ook!